Uzależniony palacz posiada silne mechanizmy obronne, które blokują łączenie wiedzy na temat szkodliwości nałogu z własną osobą. Takie mechanizmy samooszukiwania sprowadzają się do tego, że osoba znająca konsekwencje palenia, nie dopuszcza tej wiedzy do własnej świadomości.

Mechanizmy obronne to pojęcie używane we współczesnej psychologii, oznaczające nawykowe i nieuświadomione procesy radzenia sobie z wewnętrznymi konfliktami. Aby zmniejszyć frustrację i poczucie winy z tytułu palenia, próbujemy uchronić naszą osobowość poprzez stosowanie różnego rodzaju “sztuczek”.

Jeśli nadal palisz zapoznaj się z poniższą listą mechanizmów obronnych i postaraj się odpowiedzieć na proste pytanie - jak bardzo się oszukujesz?

Mechanizmy obronne palacza

•  zaprzeczenie – ignorowanie negatywnych konsekwencji palenia

Przykład: Wiem, ze palenie powoduje raka płuc i inne choroby, ale mi się to nie zdarzy

•  racjonalizacja palenia jako środek do wyższego dobra.

Przykład: Kiedy nie palę staję się nerwowy i więcej jem. Lepiej palić niż przytyć i być nerwowym.

•  eufemizmy – operowanie mniej negatywnymi nazwami podczas rozmowy o paleniu

Przykład: Idę sobie puścić dymka. Zapalę sobie papierosika

•  porównania – porównywanie naszego nałogu z jeszcze gorszymi nałogami innych ludzi

Przykład: Palę tylko pół paczki dziennie, niektórzy palą kilka razy więcej i do tego piją i zażywają narkotyki.

•  rozmycie odpowiedzialności – dzielenie się winą z innymi

Przykład: Gdyby szef nie tworzył tak napiętej atmosfery w pracy, na pewno bym nie paliła.